SIDAPAN


ThemagictouchofSIPADAN!!!

DSC07127

Sipadan: ένα μικρό νησί που βρίσκεται ανατολικά της Tawau στη νήσο Βόρνεο. Η Μαλαισιακή Βόρνεο, γνωστή επίσης ως «Sabah», είναι παγκοσμίως γνωστή για τους πολύ αξιόλογους καταδυτικούς προορισμούς που διαθέτει στη θάλασσα Celebes. Εκτός από το νησί Sipadan και τους υφάλους γύρω από το Kapalai, υπάρχουν τα νησιά Mabul, Mataking, και Lankayan.

Στο παρελθόν, το νησί του Sipadan ήταν στο κέντρο μιας εδαφικής διαφωνίας μεταξύ Μαλαισίας και Ινδονησίας. Στο τέλος του 2002, το διεθνές δικαστήριο αποφάνθει ότι το νησί παραμένει στη Μαλαισία. Στο οικοσύστημά του έχουν καταγραφεί πάνω από 3000 διαφορετικά είδη ψαριών και εκατοντάδες κοραλλιών. Αυτό που πραγματικά γοητεύει τους δύτες είναι οι παρθένοι ύφαλοι και ο εξαιρετικός υποβρύχιος κόσμος!

Αυτή τη φορά, επιλέξαμε να συνδυάσουμε το liveaboard με τη χερσαία διαμονή…όσο χερσαία μπορεί να θεωρηθεί η διαμονή σε θέρετρο χτισμένο ένα μέτρο πάνω από τη θάλασσα!!! Επρόκειτο, για ένα δεκαήμερο ταξίδι, στη διάρκεια του οποίου πραγματοποιήσαμε συνολικά 30 καταδύσεις. Όπως και τα προηγούμενα, έτσι και το ταξίδι αυτό, δεν ήταν για εμάς, απλά κάποιες ημέρες διακοπών μακριά από την καθημερινότητα, αλλά, άλλη μία εξαιρετική εμπειρία ζωής, που θα αφήσει για πάντα τα σημάδια της ανεξίτηλα στη μνήμη μας!!! Όσο και αν οι λέξεις μπορεί να φαντάζουν ανεπαρκείς, θα προσπαθήσουμε στιςσελίδες που θα ακολουθήσουν να σας κάνουμε κοινωνούςστο «μαγικό άγγιγμα του Sipadan»…

 

LIVEABOARD

 

MABULLobsterWall

DSC07015

Driftdive δίπλα στον ύφαλο, με ήρεμο ρεύμα να καθορίζει την πορεία μας. Από τα πρώτα λεπτά, ξεπροβάλουν τα πρώτα εντυπωσιακά στοιχεία του υδάτινου μικρόκοσμου…τα nudibrants που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα χρωμάτων και αποτελούν σύμφωνα με τα καταδυτικά εγχειρίδια « thejewelsofthesea» . Κινούνται πολύ αργά και αυτό τα καθιστά εύκολους φωτογραφικούς στόχους.

Το ρόλο του divemaster έχει κλέψει από τον Tom, μια σουπιά που ηγείται της καταδυτικής ομάδας , που απαρτίζεται από 8 άτομα. Η σουπιά μοιάζει να γνωρίζει καλά τις κρυψώνες του υφάλου, στις οποίες βρίσκει καταφύγιο αποφεύγοντας έτσι τους φακούς μας. Οι σπηλιές του υφάλου φιλοξενούσαν ακόμα blackcheekmorays, crocodilefish, χελώνες και ροφούς.

Καθώς η προσοχή μας ήταν στραμμένη στους κατοίκους του υφάλου, μικρά γκρουπ από barracuda περνώντας από την εξωτερική μας πλευρά, προσπαθούσαν να μας αποσπάσουν από τη θέα του μικρόκοσμου, υπενθυμίζοντας μας ότι υπήρχε ζωή και μακριά από τον ύφαλο … στο βαθύ μπλε!

Διανύοντας το τελευταίο 15πτο της πρώτης μας κατάδυσης, η παλέτα των εντυπώσεων εμπλουτίστηκε με κάτι αληθινά σπάνιο…ένα ζευγάρι μπλε ribboneels που μοιραζόταν την ίδια τρύπα. Συνήθως τα συναντά κανείς μεμονωμένα να προβάλουν «απειλητικά» το μικροσκοπικό τους κεφάλι, προσπαθώντας να κρατήσουν μακριά, ότι μοιάζει να εισβάλει στον υδάτινο κόσμο τους. Το σώμα τους , αδύνατο όσο ένα μολύβι, είναι μαύρο με κίτρινη ρίγα. Καθώς μεγαλώνουν, αλλάζουν φύλλο και χρώμα. Αναμφίβολα είναι μοναδικό το συναίσθημα που βιώνει κανείς συναντώντας όντα, τα οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή αποτελούσαν μόνο φιγούρες αποτυπωμένες στις σελίδες κάποιων περιοδικών ή βιβλίων.

 

MABULParadiseISunsetdive

DSC08717

Μια κατάδυση με μέγιστο βάθος τα 12m που μας εντυπωσίασε με την βιοποικιλία που συγκέντρωνε.

Η πρώτη επαφή ήταν με έναν hoptosquillatrispinosa, έναν μικρό και ντροπαλό κάβουρα που τον αναγνωρίζεις από τις δαγκάνες του που εξέχουν και τις 2 μπλε κηλίδες του. Σπάνια απαντάται έξω από την τρύπα του.

Στη συνέχεια ένα ζευγάρι bluespottedsanddivers(δράκαινες), έμοιαζε τόσο καλοστημένο μοντέλο για φωτογράφηση, που δεν μας άφησε περιθώρια να μην μπούμε στον πειρασμό. Λίγο πιο μακριά, τρία lionfish προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από ένα τεράστιο μαλακό κοράλλι, προκειμένου να αποφύγουν τη φωτογράφηση. Το απειλητικό λίκνισμα των δηλητηριώδη αγκαθιών τους μας πείθει να αρκεστούμε στη θέα των ματιών.

Ότι ακολούθησε έμπαινε στη φαρέτρα των νέων εμπειριών. Πρώτα απ’ όλα ,το mandarinfish…Κανένας πίνακας κανενός ζωγράφου δεν μπορεί να συνδυάσει τόσο αρμονικά τόσα πολλά χρώματα. Συναντάται από τα 3 έως τα 30 m βάθος. Αποτελεί περιζήτητο στόχο όλων των φωτογράφων ανά τον κόσμο. Το όνομα τους προέρχεται από τα υπέροχα χρώματα που έχουν τα ρούχα των Κινέζων μανταρίνων, ενώ, το παρατσούκλι τους, πάλι, λόγω της ποικιλίας των χρωμάτων που συγκεντρώνει, είναι «ψυχεδελικό ψάρι».

Το φινάλε μας επιφύλασσε μια απίστευτη έκπληξη. Σε μικρή απόσταση μεταξύ τους συναντήσαμε τέσσερα διαφορετικά είδη frogfishyellow,clown,giantgrey & black!! Συχνάζουν σε κοράλλια, ναυάγια και ανοικτές σπηλιές όπου συνεργάζονται με σφουγγάρια. Ένα κομμάτι σάρκας κρέμεται, σαν μικροσκοπική γαρίδα κοντά στο στόμα τους και λειτουργεί σαν δόλωμα, με το οποίο τραβάνε και καταπίνουν λεία τόσο μεγάλη ,όσο τα ίδια. Αποτελούν εύκολο φωτογραφικό στόχο καθώς παραμένουν στο ίδιο σημείο για πολύ ώρα.

 

SIPADAN – Barracuda Point & White Tip Avenue

DSC08914

Το καλωσόρισμα της ημέρας ήρθε από έναν μεγαλόσωμο whitetipoceanic που περνούσε από κάτω μας την ώρα που βουτούσαμε από το σκάφος.

«Ουκ εν τω πολλών το ευ» έλεγαν οι αρχαίοι, αλλά αυτό μάλλον δεν ισχύει στον υδάτινο κόσμο. Η ρήση διαψεύστηκε από ένα πραγματικά τεράστιο γκρουπ από barracuda που σκοτείνιασε το περιβάλλον μας, καθώς περνούσε από πάνω μας. Μείναμε κολλημένοι δίπλα στον ύφαλο και παρακολουθούσαμε το πλήθος να περνάει νωχελικά και ήρεμα, αδιαφορώντας πλήρως για τα αδηφάγα βλέμματα των εισβολέων. Όση ώρα βλέπαμε την παρέλαση το μόνο που αποσπούσε την προσοχή μας ήταν κάποιοι oceanic που έφερνε το ρεύμα…Ο υδάτινος κόσμος έχει μια μοναδικότητα, που μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο στους «μυημένους»…

Στην Μαλαισία, όμως, ποτέ δεν ξεχνάς το μικρόκοσμο! Περιζήτητο θέαμα, που δύσκολα αιχμαλωτίζεται, η μικροσκοπική γαρίδα commensalshrimp με τις εντυπωσιακές κηλίδες πάνω στο καφετί σώμα της, που προσπαθούσε να μείνει αθέατη μέσα στην ανεμώνη που κατοικεί. Η βοήθεια των divemasters είναι καθοριστική για να μάθει κάποιος να ξεχωρίζει αυτά τα υπέροχα πλάσματα, που γνωρίζουν άριστα την τέχνη του καμουφλάζ. Η εξαιρετική αυτή παρουσία είναι γενικά απρόθυμη να εγκαταλείψει την ανεμώνη και να κολυμπήσει ελεύθερα.

Πολύ κοντά στην ανεμώνη, ξεπρόβαλαν δειλά δύο yellowbandedpipefish. Συνήθως κολυμπούν ελεύθερα και όπως τα περισσότερα του είδους τους, δεν αφήνουν τους δύτες και τους φωτογράφους να πλησιάσουν πολύ κοντά.

Το κλείσιμο επισφράγισαν μικροί whitetipsharks που κολυμπούσαν μαζί μας στην αποσυμπίεση. Το θέαμα αυτό έμελλε να μας συντροφεύει σχεδόν σε κάθε αποσυμπίεση.

 

SIPADAN – Turtle Patch

DSC07056

Κατάδυση έντονων αντιθέσεων!!!

Ξεκινήσαμε με ήλιο που έκαιγε απειλητικά και μετά από 45 min. περιμέναμε το σκάφος μέσα σε καταρρακτώδη βροχή. Οι αλλαγές των καιρικών φαινομένων ήταν συχνές και έντονες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Στη διάρκεια της κατάδυσης συναντήσαμε έντονα θερμοκλινή, με αποτέλεσμα να έχεις την αίσθηση του «σκοτσέζικου ντους»… Η εναλλαγή των ρευμάτων ήταν τέτοια, που ένα μέρος ήταν driftdiving, ενώ το υπόλοιπο μια ήρεμη βόλτα…

Η εντυπωσιακή και πολυάριθμη παρουσία χελωνών δικαιολογούσε το όνομα του σημείου. Κολυμπούσαν νωχελικά αποπνέοντας με τις κινήσεις τους την ηρεμία των κλασικών χορευτών. Έτρωγαν λαίμαργα μαλακά κοράλλια και έσπευδαν να απομακρυνθούν, καθώς πλησίαζαν τα φώτα της δημοσιότητας…Καταφύγιο τους ήταν οι ανοιχτές σπηλιές, τις οποίες εγκατέλειπαν μόνο όταν ένιωθαν ενοχλημένες από τους περίεργους επισκέπτες- κυρίως γιαπωνέζους και κινέζους που κατακλύζουν την περιοχή και είναι αρκετά «πληθωρικοί»με την συμπεριφορά τους, μέσα και έξω από το νερό!!!!

Τέλος, το σκηνικό πλαισιώθηκε από την παρουσία μικρών greysharks, που έπαιζαν και στριφογυρνούσαν τριγύρω μας, είτε μεμονωμένοι είτε σε γκρουπ των τριών- τεσσάρων…

 

SIPADAN – Drop off -Turtle Cavern

 

DSC09182Εντυπωσιακό ξεκίνημα καθώς βρεθήκαμε περικυκλωμένοι από ένα τεράστιο γκρουπ από bigeyejacks που έκανε ατελείωτους κύκλους γύρω μας. Η βροχή είχε σταματήσει και η θέση του ήλιου επέτρεπε στις φιγούρες των ψαριών να φαίνονται πιο εντυπωσιακές στις ασταμάτητες λήψεις που ελάμβαναν χώρα.

Δεν είναι μόνο το μάτι που αιχμαλωτίζεται από το δέος της εικόνας…είναι το σώμα, είναι το μυαλό! Όλο μας το είναι γίνεται μέρος αυτού του παιχνιδιού…Ο χρόνος φαντάζει ασήμαντος και μας επιτρέπει να αφεθούμε στην απόλαυση! Όσο και αν παραμείνεις δεν είναι ποτέ αρκετό. Η σκέψη, όμως, ότι ο ύφαλος θα αποκαλύψει και άλλες πτυχές του εξίσου εντυπωσιακές, είναι αυτή που μας δελεάζει να συνεχίσουμε…

Αφήσαμε απρόθυμα τους επίδοξους χορευτές να συνεχίσουν τις ακροβατικές τους φιγούρες και κολυμπήσαμε κατά μήκος του υφάλου.

Βρεθήκαμε να κολυμπάμε έξω από την είσοδο της σπηλιάς, που αποτελεί το περιβόητο υδάτινο νεκροταφείο χελωνών. Κάποιοι εικάζουν ότι αυτό συμβαίνει γιατί οι χελώνες χάνουν τον προσανατολισμό τους και παγιδεύονται. Στην πραγματικότητα οι λόγοι παραμένουν ανεξήγητοι. Το θέαμα, σύμφωνα με τον Tom, είναι αρκετά εντυπωσιακό και λίγοι είναι αυτοί που έχουν την ευκαιρία να το απολαύσουν. Έτσι μπήκαμε στον πειρασμό να το προγραμματίσουμε για μια επόμενη κατάδυση.

Σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής, μας συντρόφευαν καρχαρίες, που έμοιαζαν αρκετά εξοικειωμένοι με την παρουσία μας. Αυτό βέβαια αποδίδεται στις μεγάλες συγκεντρώσεις δυτών, που συρρέουν καθημερινά από όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.

Επιπλέον, εντυπωσιακός ήταν και ο αριθμός των χελωνών που κατοικούσαν στον ύφαλο. Μαζί με τον Tom μετρήσαμε τουλάχιστον 25.

Το ρηχό τμήμα του υφάλου ενδείκνυται και για snorkeling, αφού συγκεντρώνει μεγάλη ποικιλία από triggerfish, whitetipsharks, napoleons, parrots, trevally, σμέρνες….

 

SIPADAN – South Point – Staghorn Crest

DSC09049

Το γιν και το γιανκ της κατάδυσης!

Η καλή πλευρά συμπεριλήφθηκε εξ’ ολοκλήρου σε μια εικόνα!!! Περίπου στα 16m, σε μια τρύπα του υφάλου συνυπήρχαν δυο τεράστιοι αστακοί και ένας μικρούλης whitetipshark. Ήταν τόσο οξύμωρη η συνύπαρξη τους, μα ταυτόχρονα απέπνεε και μια εξαιρετική αρμονία. Θέλοντας να διευρύνουμε λίγο τους ορίζοντες μας και να δώσουμε έναν αισιόδοξο τόνο σε αυτή την συνύπαρξη, θα μπορούσαμε να το γενικεύσουμε και να δούμε την θετική πλευρά της παγκοσμιοποίησης.

Δυστυχώς, υπήρχε και η αρνητική πλευρά, που αφορούσε τη ρύπανση της θάλασσας, της οποίας η έκταση δυστυχώς ήταν αξιοσημείωτη, ιδιαίτερα πλησιάζοντας σε μέρη που ήταν έντονη η ανθρώπινη παρουσία. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που στο Sipadan σήμερα υπάρχει μόνο στρατός και όχι κάτοικοι. Επιπλέον, δυστυχώς αντικρίσαμε σε μεγάλη έκταση, στα ρηχά τμήματα του υφάλου τις επιπτώσεις στα κοράλλια του φαινομένου ElNinio! Προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τέτοια φαινόμενα, είναι επιβεβλημένη η έγκαιρη αφύπνιση και αφορά όλους μας!!! Μόνο λαμβάνοντας δραστικά και άμεσα μέτρα θα δώσουμε την ευκαιρία στις μελλοντικές γενιές να απολαύσουν εικόνες αρμονικής συνύπαρξης!

 

 

SIPADAN – Barracuda Point & White Tip Avenue

DSC08857

Στο liveaboard οι διακοπές δεν είναι αυτό που οι περισσότεροι έχουν στο μυαλό τους. Η πρωινή έγερση είναι συνήθως, στις έξι το πρωί. Η επιτυχία του προγράμματος απαιτεί αυστηρή πειθαρχία στα χρονοδιαγράμματα, ομαδικό πνεύμα και συλλογική προσπάθεια, τόσο από την πλευρά του πληρώματος, όσο και από τους συμμετέχοντες.

Όταν λοιπόν οι δείκτες έδειχναν 6.30, ήμασταν ήδη έτοιμοι να αφήσουμε την ηλιόλουστη μέρα που είχε ανατείλει και να βυθιστούμε στο σκοτεινό βασίλειο του Ποσειδώνα! Ξεκινήσαμε από τα 35m παρέα με αρκετούς whitetip που ερχόντουσαν να μας συναντήσουν από την αντίθετη κατεύθυνση. Στιγμιαία νόμιζες ότι θα έπρεπε να παραμερίσεις για να περάσουν, αλλά τελικά το άρωμά μας τους απομάκρυνε, πριν καλά-καλά προλάβουμε να τους αποθανατίσουμε.

Η ώρα κυλάει τόσο γρήγορα όταν έχεις τόσο «ευχάριστη» παρέα, που δεν καταλάβαμε για πότε είχαμε καλύψει το πρώτο μισάωρο της πρωινής μας κατάδυσης. Είχαμε ήδη φτάσει στο ξέφωτο του υφάλου, που αποκαλείται «whitetipavenue». Έμοιαζε πράγματι με λεωφόρο, όπου συναντά κανείς πολλούς μικρούς καρχαρίες να ξεκουράζονται ή να περιμένουν υπομονετικά τη λεία τους. Δεν είχαμε νοιώσει ποτέ στο παρελθόν τέτοια συγκίνηση βρισκόμενοι σε οποιαδήποτε άλλη λεωφόρο.

Ένας μεγαλόσωμος leopard που πέρασε ξαφνικά από μπροστά μας, μας έκανε να συνέλθουμε από τον λήθαργο. Στην προσπάθεια μας να τον αποθανατίσουμε, έκπληκτοι διαπιστώσαμε ότι ακριβώς από πίσω μας είχε μαζευτεί ένα πολυάριθμο γκρουπ από barracuda. Οι χρόνοι στα computer μας ήταν αρκετά πιεσμένοι, για να μας επιτρέψουν περαιτέρω παραμονή, οπότε αφήσαμε το κοπάδι να συνεχίσει το ταξίδι του και μπήκαμε στη φάση της αποσυμπίεσης.

Εκεί μας περίμενε η δεύτερη έκπληξη της ημέρας, δυστυχώς δυσάρεστη αυτή τη φορά! Δύο εκκωφαντικοί ήχοι, με διαφορά δύο λεπτών μεταξύ τους, ήρθαν να ταράξουν την πρωινή μας ηρεμία. Την απορία μας, ικανοποίησε γρήγορα ο Tom, δείχνοντάς μας ότι επρόκειτο για δυναμίτες. Αν νομίζετε ότι στο να καταστρέφουμε το περιβάλλον μας παντοιοτρόπως, έχουμε αποκλειστικότητες, κάνετε λάθος. Καθώς το ψάρεμα δεν επιτρέπετε στις περισσότερες περιοχές, οι ντόπιοι δίνουν τις λύσεις τους αδιαφορώντας για το πόσο επιζήμιες είναι αυτές για το περιβάλλον!!! Η κυβέρνηση μη επεμβαίνοντας δραστικά, συμβάλλει στη διατήρηση και διαιώνιση του προβλήματος.

 

 

SIPADANCavern

DSC08419

Ξεκινήσαμε οι δυο μας με τον Tom, χωριστά από το υπόλοιπο γκρουπ, για να επισκεφτούμε την σπηλιά, «τον διαβόητο υγρό τάφο των χελωνών»… Στην είσοδο υπήρχαν προειδοποιητικές πινακίδες, που απέτρεπαν τους δύτες από περαιτέρω διείσδυση. Ξεπερνώντας τις προειδοποιήσεις και διεισδύοντας μερικά μέτρα, κοιτώντας προς τα πίσω, η θέα παρέπεμπε σε σκηνικό του Χίτσκοκ.

Δυστυχώς όμως, μπαίνοντας για τα καλά στη ζώνη του λυκόφωτος, οι κλειστοφοβικές μου ανασφάλειες γρήγορα άγγιξαν τα όρια του πανικού και με εμπόδισαν να συνεχίσω. Παραχώρησα ιπποτικά τον φακό μου στο Βασίλη και αποσύρθηκα προς την έξοδο, όπου συνάντησα το υπόλοιπο γκρουπ. Κοίταξα για τελευταία φορά τους δύο τολμηρούς, των οποίων οι σκιερές σιλουέτες έσβηναν στο βάθος της σπηλιάς και συνέχισα.

Γρήγορα βρεθήκαμε στο dropoff του ύφαλου όπου γινόταν πραγματικό πανηγύρι από jackfish. Χωρίς αναστολές γίναμε μέρος της φιέστας. Είναι συγκλονιστικό να είσαι στο κέντρο ενός τεράστιου κύκλου ψαριών, που γυρνάει ασταμάτητα γύρω σου. Κάθε φορά που ξεγλιστρούσε το μάτι από το πλήθος, έπεφτε πάνω σε κάποια χελώνα που κολυμπούσε ανέμελα δίπλα μας ή σε κάποιον whitetip που περνούσε από κάτω μας, αδιαφορώντας πλήρως για το πανηγύρι δυτών και ψαριών που γινόταν από πάνω του. Χωρίς φωτογραφική στα χέρια είχα όλη την πολυτέλεια να απολαύσω κάθε λεπτομέρεια του φοβερού αυτού βιότοπου.

Στην στάση της αποσυμπίεσης βρεθήκαμε με τον Tom και το Βασίλη, οι οποίοι είχαν ολοκληρώσει επιτυχώς την εξερεύνηση των δύο σκοτεινών αιθουσών της σπηλιάς. Έχοντας βιώσει κάτι τόσο μοναδικό, ο Βασίλης περιέγραφε τα συναισθήματα που βίωσε στη θέα του περίεργου αυτού νεκροταφείου. Υπήρχαν υπολείμματα νεκρών ζώων διατηρημένα σε άριστη κατάσταση, παρά τις δεδομένες περιβαλλοντικές συνθήκες. Εκστασιασμένος στην εικόνα που παραθύρου της δεύτερης αίθουσας που έβλεπε στον ωκεανό, το φως που έμπαινε έμοιαζε το μοναδικό φως ελπίδας που υπήρχε στο απόλυτο σκοτάδι της σπηλιάς…η ελπίδα που είναι τόσο σημαντική, όχι μόνο για τον υδάτινο κόσμο, αλλά για ολόκληρο τον πλανήτη που τελευταία αποδεικνύεται πιο ευάλωτος απ’ ότι κάποιοι έχουν εκτιμήσει.

 

 

SIPADAN –Hanging Garden

DSC08590

Η τελευταία κατάδυση του liveaboard, που έφτασε σε διάρκεια τη μία ώρα. Την παράσταση έκλεψε ένας leopard, που πετύχαμε να ξεκουράζεται σε μια σπηλιά. Φαινόταν ιδιαίτερα επιφυλακτικός όσο οι αποστάσεις μας μειώνονταν. Συχνά η αδρεναλίνη μας άγγιζε κόκκινα καθώς μας προσπερνούσαν καρχαρίες, που χάνονταν βιαστικά στα σκούρα νερά του Ινδικού. Εντυπωσιακή ήταν και η παρουσία των gorgonians, που φιλοξενούσαν μεγάλη ποικιλία ψαριών.

Η γοητεία του υφάλου δεν είχε όρια, αλλά η ώρα του αποχαιρετισμού είχε φτάσει.

Ιδιαίτερα συγκινημένοι αποχαιρετήσαμε τα μέλη του πληρώματος και το υπόλοιπο γκρουπ. Συνήθως μετά από κάθε ταξίδι οι αντζέτες εμπλουτίζονται με νέα τηλέφωνα και email, καθώς και υποσχέσεις για μελλοντικές συναντήσεις σε κάποιο άλλο σημείο της υδρογείου. Είναι αλήθεια παρήγορο να συναντάς ομοϊδεάτες στην τρέλα σου με τους οποίους μοιράζεσαι διαφορετικές κουλτούρες. Συνήθης απορία όλων, γιατί μια χώρα σαν τη δική μας δεν φημίζεται για τις καταδυτικές της δραστηριότητες!!!

Καλή ερώτηση, που θα έπρεπε να μας προβληματίσει όλους!!!

 

 

KAPALAI RESORT

 

Νυχτερινή

DSC08522

Ένα ταχύπλοο μας μετέφερε από το liveaboard στο resort. Μετά από ένα μισάωρο ταξίδι αντικρίσαμε 30 ξύλινες κατοικίες κυριολεκτικά «σπαρμένες» πάνω στο νερό…σε κάποιο σημείο του Ινδικού!!! Εκεί θα μέναμε τις επόμενες μέρες, πηγαίνοντας για καταδύσεις καθημερινά στο Sipadan ή στο Mabul.

Επιπλέον είχαμε τη δυνατότητα να καταδυθούμε, όσες φορές θέλαμε γύρω από το resort. Εκτός από καταδύσεις υπήρχε η εναλλακτική του snorkeling, καθώς και να κάνει κάποιος ποδήλατο, canoe, να ξοδέψει χρόνο στην αίθουσα με τα παιχνίδια, να κάνει έναν απογευματινό περίπατο ανάμεσα στα σπιτάκια ή απλά να χαζέψει τους αστακούς που στριφογυρνούσαν στην πισίνα και το ατελείωτο κυνηγητό των ψαριών. Και φυσικά μπορούσε κάποιος απλά να ατενίσει το απέραντο γαλάζιο, προσπαθώντας να δημιουργήσει μνήμες που θα χρησιμοποιήσει σαν ασπίδες αργότερα, στη φρίκη της πόλης…

Η υποδοχή ήταν πολύ θερμή. Τα καλά λόγια του Τοm για τις καταδυτικές μας ικανότητες, μας γλίτωσαν από τη δοκιμαστική βουτιά. Έτσι μετά το συμπλήρωμα των απαραίτητων εντύπων, μας ξενάγησαν στο καταδυτικό κέντρο, εξηγώντας μας πως λειτουργούσε. Η οργάνωσή τους ήταν πραγματικά άψογη. Υπήρχε προσωπικό που επέβλεπε τους καταδυτικούς εξοπλισμούς, οπότε δεν χρειαζόταν κανείς να κουβαλάει τίποτα στο δωμάτιο του. Υπήρχε η δυνατότητα να έχεις μπουκάλι μέχρι τις 9 το βράδυ και το μόνο που έπρεπε κάποιος να κάνει ήταν να αναγράφει το όνομά του στους πίνακες, ώστε να ξέρουν ποιος έλειπε. Με την πάροδο των ημερών διαπιστώσαμε ότι το σύστημά τους λειτουργούσε υποδειγματικά!!!

Οι δείκτες των ρολογιών έδειχναν 18.30! Έξω ήταν ήδη νύχτα, και εμείς έτοιμοι στην αποβάθρα για την νυχτερινή μας. Ήταν πραγματικά εντυπωσιακή η συγκέντρωση ψαριών γύρω από την αποβάθρα. Παρά το ότι μείναμε σε πολύ ρηχά νερά, ο βυθός ήταν γενναιόδωρος μαζί μας…Σμέρνες, γαρίδες, όστρακα, καβούρια, ζαργάνες, σαλάχια, μερικά από τα είδη που πλαισίωναν το νυχτερινό σκηνικό.

Ο Βασίλης προσπάθησε να αποθανατίσει τους νυχτερινούς πρωταγωνιστές με ένα housing που του έλειπε η camera!!!! Συνέβη και αυτό, για να έχουμε να θυμόμαστε!

 

 

SIPADAN & ΚAPALAIRESORT

DSC08294

Oι περισσότερες καταδύσεις της ημέρας έλαβαν χώρα πάλι σε διάφορα σημεία του Sipadan. Πέρα από τον υδάτινο κόσμο, κάτι που είναι εξαιρετικά εντυπωσιακό σε κάθε ταξίδι είναι το ανθρώπινο στοιχείο και ιδιαίτερα οι επαφές με τους ντόπιους.

Σταθήκαμε αρκετά τυχεροί έχοντας μαζί μας σαν divemaster την Jinky, η οποία ήταν πολύ έμπειρη και πρόθυμη ταυτόχρονα να μοιραστεί την εμπειρία της. Αφενός, μας βοήθησε να μάθουμε να αναγνωρίζουμε πολλά μικροσκοπικά είδη, που θα ήταν αδύνατο να τα εντοπίσουμε χωρίς τη βοήθεια της. Και αφετέρου μάθαμε αρκετά για τη ζωή των ντόπιων.

Η Jinky, εξαιτίας της δουλειάς της, αναγκάζεται να ζει χωρίς την κόρη της, η οποία μένει με τη θεία της σε άλλο νησί που απέχει με ταχύπλοο σχεδόν μία ώρα. Οπότε είναι υποχρεωμένη να βλέπει το παιδί της σε αραιά χρονικά διαστήματα. Τα ημερομίσθια είναι χαμηλά και αναγκάζονται να δουλεύουν και οι δύο. Ο άντρας της ασχολείται στο resort σαν εργολάβος, ο οποίος χτίζει τις νέες κατοικίες. Η ζωή τους, όπως και των άλλων ντόπιων δεν είναι εύκολη και στηρίζονται πολύ στον τουρισμό. Πέρα από τους αμέτρητους Κινέζους και Γιαπωνέζους που συρρέουν στο νησί, υπάρχει και μεγάλη προσέλευση από Τούρκους, καθώς υπάρχει πρακτορείο τους στην Κωνσταντινούπολη. Από Ελλάδα, τουλάχιστον εκείνη, δεν είχε ξανασυναντήσει γκρουπ ή μεμονωμένα άτομα. Εντυπωσιακό της φαινόταν ότι πολλοί ταξιδεύουν μόνοι τους, καθώς εκείνη δεν έχει φύγει ποτέ από το νησί της, παρά τις προτάσεις που τις είχαν γίνει από πλούσιους κυρίως πελάτες στο παρελθόν, ιδιαίτερα τότε που, όπως κρυφογελώντας είπε, ήταν πιο νέα!

Αυτό που μας εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ένα ζευγάρι ηλικιωμένων Γιαπωνέζων που μας γνώρισε, οι οποίοι παρά το προχωρημένο της ηλικίας τους βίωναν εμπειρίες που θα ζήλευαν πολλοί έφηβοι. Ακολουθούσαν και οι δύο το ημερήσιο πρόγραμμα των 4 καταδύσεων, κουβαλώντας μια τεράστια camera προκειμένου να καταγράψουν τον θαυμαστό κόσμο του οποίου γινόντουσαν θεατές.

Με την Jinky μοιραστήκαμε την τελευταία κατάδυση της ημέρας που έγινε στο resort. Οι τρεις μας βιώσαμε μια εκπληκτική εμπειρία βλέποντας δύο μανταρίνους να βγαίνουν στιγμιαία από την τρύπα που μοιράζονταν, να ερωτοτροπούν μεταξύ τους και να εξαφανίζονται σε χρόνους εκπληκτικούς. Πιστεύοντας ότι ήταν μια παράσταση που ελάχιστοι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη είχαν την ευκαιρία να βιώσουν, αισθανθήκαμε ιδιαίτερα περήφανοι και τυχεροί!!!

Λίγο πιο μακριά, στο κουβάρι μιας ξύλινης καλύβας είχαν βρει καταφύγιο πολλά παράξενα στοιχεία του υδροβιότοπου. Δυο βατραχόψαρα, καλά καμουφλαρισμένα, παρέμεναν ακίνητα παρά τα φλας που άστραφταν γύρω τους. Μια αράχνη σκαρφαλωμένη στη ράχη του ενός, το διέσχιζε από άκρη σ’ άκρη.

Επιπλέον, συναντήσαμε μία ghostshrimp,που μας εντυπωσίασε με τον αέρινο σκελετό της. Ήταν τόσο διάφανη, που νόμιζες ότι θα διαλυθεί με την παραμικρή κίνηση. Εξίσου αξιόλογο ήταν το μάτι ενός crocodilefish, το οποίο προσέξαμε πρώτη φορά από τόσο κοντινή απόσταση. Το μισό μοιάζει να είναι καλυμμένο με σχέδιο που παραπέμπει στις «χέννες» που κάνουν στο Μαρόκο…πραγματικό έργο τέχνης!!! που θα ζήλευε ακόμη και ο Dali, καθώς αποπνέει την ίδια ψυχεδέλεια με αυτή που συναντά κανείς σε πολλά από τα έργα του.

 

 

SIPADAN – South Point

DSC08288

Σε αντίθεση με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος που ήταν πολύ υψηλή, της θάλασσας, λόγω των ρευμάτων, ήταν χαμηλή. Ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί για το southpoint που βρισκόταν στο πίσω μέρος του νησιού. Ήμασταν περίπου στα 17m όταν συναντηθήκαμε με πολυπληθή γκρουπάκια από whitetipsharks, που ήταν συγκεντρωμένοι στα κοράλλια. Πλησιάζοντας για να τους αποθανατίσουμε, εγκατέλειψαν την ανεμελιά τους και με καχυποψία στο βλέμμα τους, άρχισαν να κολυμπάνε ανάμεσα μας σε απόσταση αναπνοής!

Τα συναισθήματα μας κυμαίνονταν από την αμηχανία μέχρι το δέος. Η επόμενη αίσθηση που ξύπνησε ήταν η αφή, θέλοντας να γίνει μέρος της fiestas…επιθυμία που φυσικά έμεινε ανικανοποίητη! Ένας επιβλητικός σφυροκέφαλος, θέλοντας να ικανοποιήσει την περιέργεια του κολυμπούσε νωχελικά γύρω μας. Με την μοναδικότητα που τον χαρακτηρίζει, έβαλε και αυτός τη σφραγίδα του στο βιβλίο των αναμνήσεων μας!!!

Εξίσου εντυπωσιακή με την πρωινή κατάδυση ήταν και αυτή που κάναμε με την Jinky, στη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος, στο resort. Εξέχουσα θέση στο logbook των αναμνήσεων κέρδισε μια μικροσκοπική σουπιά, που με το ζόρι ξεπερνούσε τον ένα πόντο μήκος.

Ένα πολυπληθές γκρουπ από παπαγαλόψαρα μας συντρόφευε σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της κατάδυσης. Η νωχελικότητά τους ξεπερνούσε κάθε λογική ζωντανού οργανισμού. Στο παιχνίδι των εντυπώσεων μπήκε και ένα χταπόδι, μεγέθους μεγάλης κατσαρόλας, που έμπαινε και έβγαινε από το θαλάμι του με χαρακτηριστική άνεση. Το μόνο που φανέρωνε ότι δεν αδιαφορούσε πλήρως για τη επίμονη παρουσία μας, ήταν η ποικιλία των χρωμάτων με την οποία κάλυπτε το σώμα του.

Η εναλλαγή των εικόνων ήταν μοναδική, όμως ο χρόνος ήταν ανυπέρβλητος ανταγωνιστής. Τα computer ήταν πολύ πιεσμένα και μας κρατούσαν αυστηρά πάνω από τα 10m. Παρ΄ όλα ταύτα, ο ύφαλος και σε αυτά τα μέτρα, έμοιαζε με ένα ατελείωτο ενυδρείο, που σου προσφέρει υπέροχα πλάσματα να δεις. Πολλά τα δεδομένα και η μνήμη φάνταζε σαν pc που χρειαζόταν αναβάθμιση…Η ώρα που είχαμε στην διάθεση μας εξαντλήθηκε απελπιστικά γρήγορα και η ώρα του αποχαιρετισμού με τον υδάτινο κόσμο είχε φτάσει…

Η επόμενη μέρα μας βρήκε χαλαρούς στο resort, να τακτοποιούμε βαλίτσες, λογαριασμούς και λοιπές εκκρεμότητες, καθώς η μεθεπόμενη μέρα μας επιφύλασσε 4 πτήσεις επιστροφής. Τις διαδικασίες τακτοποίησης, γλύκαινε η θέα του μπαλκονιού μας…ο ωκεανός απλωνόταν στα πόδια μας και το μάτι σταματούσε στο άπειρο…Εκεί οπού όλα αρχίζουν και όλα τελειώνουν!!!