Το μαγικό άγγιγμα του Sipadan… (Μέρος 1ο)

DSC08294

 

Sipadan: ένα μικρό νησί που βρίσκεται ανατολικά της Tawau στη νήσο Βόρνεο. Η Μαλαισιακή Βόρνεο, γνωστή επίσης ως «Sabah», είναι παγκοσμίως γνωστή για τους πολύ αξιόλογους καταδυτικούς προορισμούς που διαθέτει στη θάλασσα Celebes. Εκτός από το νησί Sipadan και τους υφάλους γύρω από το Kapalai, υπάρχουν τα νησιά Mabul, Mataking, και Lankayan.

Στο παρελθόν, το νησί του Sipadan ήταν στο κέντρο μιας εδαφικής διαφωνίας μεταξύ Μαλαισίας και Ινδονησίας. Στο τέλος του 2002, το διεθνές δικαστήριο αποφάνθει ότι το νησί παραμένει στη Μαλαισία. Στο οικοσύστημά του έχουν καταγραφεί πάνω από 3000 διαφορετικά είδη ψαριών και εκατοντάδες κοραλλιών. Αυτό που πραγματικά γοητεύει τους δύτες είναι οι παρθένοι ύφαλοι και ο εξαιρετικός υποβρύχιος κόσμος!

Αυτή τη φορά, επιλέξαμε να συνδυάσουμε το liveaboard με τη χερσαία διαμονή…όσο χερσαία μπορεί να θεωρηθεί η διαμονή σε θέρετρο χτισμένο ένα μέτρο πάνω από τη θάλασσα!!! Επρόκειτο, για ένα δεκαήμερο ταξίδι, στη διάρκεια του οποίου πραγματοποιήσαμε συνολικά 30 καταδύσεις. Όπως και τα προηγούμενα, έτσι και το ταξίδι αυτό, δεν ήταν για εμάς, απλά κάποιες ημέρες διακοπών μακριά από την καθημερινότητα, αλλά, άλλη μία εξαιρετική εμπειρία ζωής, που θα αφήσει για πάντα τα σημάδια της ανεξίτηλα στη μνήμη μας!!! Όσο και αν οι λέξεις μπορεί να φαντάζουν ανεπαρκείς, θα προσπαθήσουμε στις σελίδες που θα ακολουθήσουν να σας κάνουμε κοινωνούς στο «μαγικό άγγιγμα του Sipadan»…

LIVEABOARD

MABULLobsterWall

DSC07015

Driftdive δίπλα στον ύφαλο, με ήρεμο ρεύμα να καθορίζει την πορεία μας. Από τα πρώτα λεπτά, ξεπροβάλουν τα πρώτα εντυπωσιακά στοιχεία του υδάτινου μικρόκοσμου…τα nudibrants που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα χρωμάτων και αποτελούν σύμφωνα με τα καταδυτικά εγχειρίδια « thejewelsofthesea» . Κινούνται πολύ αργά και αυτό τα καθιστά εύκολους φωτογραφικούς στόχους.

Το ρόλο του divemaster έχει κλέψει από τον Tom, μια σουπιά που ηγείται της καταδυτικής ομάδας , που απαρτίζεται από 8 άτομα. Η σουπιά μοιάζει να γνωρίζει καλά τις κρυψώνες του υφάλου, στις οποίες βρίσκει καταφύγιο αποφεύγοντας έτσι τους φακούς μας. Οι σπηλιές του υφάλου φιλοξενούσαν ακόμα black-cheekmorays, crocodilefish, χελώνες και ροφούς.

Καθώς η προσοχή μας ήταν στραμμένη στους κατοίκους του υφάλου, μικρά γκρουπ από barracuda περνώντας από την εξωτερική μας πλευρά, προσπαθούσαν να μας αποσπάσουν από τη θέα του μικρόκοσμου, υπενθυμίζοντας μας ότι υπήρχε ζωή και μακριά από τον ύφαλο … στο βαθύ μπλε!

Διανύοντας το τελευταίο 15πτο της πρώτης μας κατάδυσης, η παλέτα των εντυπώσεων εμπλουτίστηκε με κάτι αληθινά σπάνιο…ένα ζευγάρι μπλε ribboneels που μοιραζόταν την ίδια τρύπα. Συνήθως τα συναντά κανείς μεμονωμένα να προβάλουν «απειλητικά» το μικροσκοπικό τους κεφάλι, προσπαθώντας να κρατήσουν μακριά, ότι μοιάζει να εισβάλει στον υδάτινο κόσμο τους. Το σώμα τους , αδύνατο όσο ένα μολύβι, είναι μαύρο με κίτρινη ρίγα. Καθώς μεγαλώνουν, αλλάζουν φύλλο και χρώμα. Αναμφίβολα είναι μοναδικό το συναίσθημα που βιώνει κανείς συναντώντας όντα, τα οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή αποτελούσαν μόνο φιγούρες αποτυπωμένες στις σελίδες κάποιων περιοδικών ή βιβλίων.

MABULParadiseISunsetdive

DSC08717

Μια κατάδυση με μέγιστο βάθος τα 12m που μας εντυπωσίασε με την βιοποικιλία που συγκέντρωνε. Η πρώτη επαφή ήταν με έναν hoptosquillatrispinosa, έναν μικρό και ντροπαλό κάβουρα που τον αναγνωρίζεις από τις δαγκάνες του που εξέχουν και τις 2 μπλε κηλίδες του. Σπάνια απαντάται έξω από την τρύπα του. Στη συνέχεια ένα ζευγάρι blue-spottedsanddivers (δράκαινες), έμοιαζε τόσο καλοστημένο μοντέλο για φωτογράφηση, που δεν μας άφησε περιθώρια να μην μπούμε στον πειρασμό. Λίγο πιο μακριά, τρία lionfish προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από ένα τεράστιο μαλακό κοράλλι, προκειμένου να αποφύγουν τη φωτογράφηση. Το απειλητικό λίκνισμα των δηλητηριώδη αγκαθιών τους μας πείθει να αρκεστούμε στη θέα των ματιών.

Ότι ακολούθησε έμπαινε στη φαρέτρα των νέων εμπειριών. Πρώτα απ’ όλα ,το mandarinfish…Κανένας πίνακας κανενός ζωγράφου δεν μπορεί να συνδυάσει τόσο αρμονικά τόσα πολλά χρώματα. Συναντάται από τα 3 έως τα 30 m βάθος. Αποτελεί περιζήτητο στόχο όλων των φωτογράφων ανά τον κόσμο. Το όνομα τους προέρχεται από τα υπέροχα χρώματα που έχουν τα ρούχα των Κινέζων μανταρίνων, ενώ, το παρατσούκλι τους, πάλι, λόγω της ποικιλίας των χρωμάτων που συγκεντρώνει, είναι «ψυχεδελικό ψάρι».

Το φινάλε μας επιφύλασσε μια απίστευτη έκπληξη. Σε μικρή απόσταση μεταξύ τους συναντήσαμε τέσσερα διαφορετικά είδη frogfish –yellow,clown,giantgrey & black!! Συχνάζουν σε κοράλλια, ναυάγια και ανοικτές σπηλιές όπου συνεργάζονται με σφουγγάρια. Ένα κομμάτι σάρκας κρέμεται, σαν μικροσκοπική γαρίδα κοντά στο στόμα τους και λειτουργεί σαν δόλωμα, με το οποίο τραβάνε και καταπίνουν λεία τόσο μεγάλη ,όσο τα ίδια. Αποτελούν εύκολο φωτογραφικό στόχο καθώς παραμένουν στο ίδιο σημείο για πολύ ώρα.

SIPADAN – Barracuda Point & White Tip Avenue

DSC08914

Το καλωσόρισμα της ημέρας ήρθε από έναν μεγαλόσωμο whitetipoceanic που περνούσε από κάτω μας την ώρα που βουτούσαμε από το σκάφος.

«Ουκ εν τω πολλών το ευ» έλεγαν οι αρχαίοι, αλλά αυτό μάλλον δεν ισχύει στον υδάτινο κόσμο. Η ρήση διαψεύστηκε από ένα πραγματικά τεράστιο γκρουπ από barracuda που σκοτείνιασε το περιβάλλον μας, καθώς περνούσε από πάνω μας. Μείναμε κολλημένοι δίπλα στον ύφαλο και παρακολουθούσαμε το πλήθος να περνάει νωχελικά και ήρεμα, αδιαφορώντας πλήρως για τα αδηφάγα βλέμματα των εισβολέων. Όση ώρα βλέπαμε την παρέλαση το μόνο που αποσπούσε την προσοχή μας ήταν κάποιοι oceanic που έφερνε το ρεύμα…Ο υδάτινος κόσμος έχει μια μοναδικότητα, που μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο στους «μυημένους»…

Στην Μαλαισία, όμως, ποτέ δεν ξεχνάς το μικρόκοσμο! Περιζήτητο θέαμα, που δύσκολα αιχμαλωτίζεται, η μικροσκοπική γαρίδα commensalshrimp με τις εντυπωσιακές κηλίδες πάνω στο καφετί σώμα της, που προσπαθούσε να μείνει αθέατη μέσα στην ανεμώνη που κατοικεί. Η βοήθεια των divemasters είναι καθοριστική για να μάθει κάποιος να ξεχωρίζει αυτά τα υπέροχα πλάσματα, που γνωρίζουν άριστα την τέχνη του καμουφλάζ. Η εξαιρετική αυτή παρουσία είναι γενικά απρόθυμη να εγκαταλείψει την ανεμώνη και να κολυμπήσει ελεύθερα.

Πολύ κοντά στην ανεμώνη, ξεπρόβαλαν δειλά δύο yellow-bandedpipefish. Συνήθως κολυμπούν ελεύθερα και όπως τα περισσότερα του είδους τους, δεν αφήνουν τους δύτες και τους φωτογράφους να πλησιάσουν πολύ κοντά.

Το κλείσιμο επισφράγισαν μικροί whitetipsharks που κολυμπούσαν μαζί μας στην αποσυμπίεση. Το θέαμα αυτό έμελλε να μας συντροφεύει σχεδόν σε κάθε αποσυμπίεση.

 

SIPADAN – Turtle Patch

DSC07056

Κατάδυση έντονων αντιθέσεων!!!

Ξεκινήσαμε με ήλιο που έκαιγε απειλητικά και μετά από 45 min. περιμέναμε το σκάφος μέσα σε καταρρακτώδη βροχή. Οι αλλαγές των καιρικών φαινομένων ήταν συχνές και έντονες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Στη διάρκεια της κατάδυσης συναντήσαμε έντονα θερμοκλινή, με αποτέλεσμα να έχεις την αίσθηση του «σκοτσέζικου ντους»… Η εναλλαγή των ρευμάτων ήταν τέτοια, που ένα μέρος ήταν driftdiving, ενώ το υπόλοιπο μια ήρεμη βόλτα…

Η εντυπωσιακή και πολυάριθμη παρουσία χελωνών δικαιολογούσε το όνομα του σημείου. Κολυμπούσαν νωχελικά αποπνέοντας με τις κινήσεις τους την ηρεμία των κλασικών χορευτών. Έτρωγαν λαίμαργα μαλακά κοράλλια και έσπευδαν να απομακρυνθούν, καθώς πλησίαζαν τα φώτα της δημοσιότητας…Καταφύγιο τους ήταν οι ανοιχτές σπηλιές, τις οποίες εγκατέλειπαν μόνο όταν ένιωθαν ενοχλημένες από τους περίεργους επισκέπτες- κυρίως γιαπωνέζους και κινέζους που κατακλύζουν την περιοχή και είναι αρκετά «πληθωρικοί»με την συμπεριφορά τους, μέσα και έξω από το νερό!!!! Τέλος, το σκηνικό πλαισιώθηκε από την παρουσία μικρών greysharks, που έπαιζαν και στριφογυρνούσαν τριγύρω μας, είτε μεμονωμένοι είτε σε γκρουπ των τριών- τεσσάρων…

 

SIPADAN – Drop off -Turtle Cavern

DSC09182

Εντυπωσιακό ξεκίνημα καθώς βρεθήκαμε περικυκλωμένοι από ένα τεράστιο γκρουπ από bigeyejacks που έκανε ατελείωτους κύκλους γύρω μας. Η βροχή είχε σταματήσει και η θέση του ήλιου επέτρεπε στις φιγούρες των ψαριών να φαίνονται πιο εντυπωσιακές στις ασταμάτητες λήψεις που ελάμβαναν χώρα.

Δεν είναι μόνο το μάτι που αιχμαλωτίζεται από το δέος της εικόνας…είναι το σώμα, είναι το μυαλό! Όλο μας το είναι γίνεται μέρος αυτού του παιχνιδιού…Ο χρόνος φαντάζει ασήμαντος και μας επιτρέπει να αφεθούμε στην απόλαυση! Όσο και αν παραμείνεις δεν είναι ποτέ αρκετό. Η σκέψη, όμως, ότι ο ύφαλος θα αποκαλύψει και άλλες πτυχές του εξίσου εντυπωσιακές, είναι αυτή που μας δελεάζει να συνεχίσουμε…

Αφήσαμε απρόθυμα τους επίδοξους χορευτές να συνεχίσουν τις ακροβατικές τους φιγούρες και κολυμπήσαμε κατά μήκος του υφάλου.

Βρεθήκαμε να κολυμπάμε έξω από την είσοδο της σπηλιάς, που αποτελεί το περιβόητο υδάτινο νεκροταφείο χελωνών. Κάποιοι εικάζουν ότι αυτό συμβαίνει γιατί οι χελώνες χάνουν τον προσανατολισμό τους και παγιδεύονται. Στην πραγματικότητα οι λόγοι παραμένουν ανεξήγητοι. Το θέαμα, σύμφωνα με τον Tom, είναι αρκετά εντυπωσιακό και λίγοι είναι αυτοί που έχουν την ευκαιρία να το απολαύσουν. Έτσι μπήκαμε στον πειρασμό να το προγραμματίσουμε για μια επόμενη κατάδυση.

Σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής, μας συντρόφευαν καρχαρίες, που έμοιαζαν αρκετά εξοικειωμένοι με την παρουσία μας. Αυτό βέβαια αποδίδεται στις μεγάλες συγκεντρώσεις δυτών, που συρρέουν καθημερινά από όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Επιπλέον, εντυπωσιακός ήταν και ο αριθμός των χελωνών που κατοικούσαν στον ύφαλο. Μαζί με τον Tom μετρήσαμε τουλάχιστον 25. Το ρηχό τμήμα του υφάλου ενδείκνυται και για snorkeling, αφού συγκεντρώνει μεγάλη ποικιλία από triggerfish, white-tipsharks, napoleons, parrots, trevally, σμέρνες….

SIPADAN – South Point – Staghorn Crest

DSC09049

Το γιν και το γιανκ της κατάδυσης!

Η καλή πλευρά συμπεριλήφθηκε εξ’ ολοκλήρου σε μια εικόνα!!! Περίπου στα 16m, σε μια τρύπα του υφάλου συνυπήρχαν δυο τεράστιοι αστακοί και ένας μικρούλης whitetipshark. Ήταν τόσο οξύμωρη η συνύπαρξη τους, μα ταυτόχρονα απέπνεε και μια εξαιρετική αρμονία. Θέλοντας να διευρύνουμε λίγο τους ορίζοντες μας και να δώσουμε έναν αισιόδοξο τόνο σε αυτή την συνύπαρξη, θα μπορούσαμε να το γενικεύσουμε και να δούμε την θετική πλευρά της παγκοσμιοποίησης.

Δυστυχώς, υπήρχε και η αρνητική πλευρά, που αφορούσε τη ρύπανση της θάλασσας, της οποίας η έκταση δυστυχώς ήταν αξιοσημείωτη, ιδιαίτερα πλησιάζοντας σε μέρη που ήταν έντονη η ανθρώπινη παρουσία. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που στο Sipadan σήμερα υπάρχει μόνο στρατός και όχι κάτοικοι. Επιπλέον, δυστυχώς αντικρίσαμε σε μεγάλη έκταση, στα ρηχά τμήματα του υφάλου τις επιπτώσεις στα κοράλλια του φαινομένου ElNinio! Προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τέτοια φαινόμενα, είναι επιβεβλημένη η έγκαιρη αφύπνιση και αφορά όλους μας!!! Μόνο λαμβάνοντας δραστικά και άμεσα μέτρα θα δώσουμε την ευκαιρία στις μελλοντικές γενιές να απολαύσουν εικόνες αρμονικής συνύπαρξης!

 

SIPADAN – Barracuda Point & White Tip Avenue

DSC08857

Στο liveaboard οι διακοπές δεν είναι αυτό που οι περισσότεροι έχουν στο μυαλό τους. Η πρωινή έγερση είναι συνήθως, στις έξι το πρωί. Η επιτυχία του προγράμματος απαιτεί αυστηρή πειθαρχία στα χρονοδιαγράμματα, ομαδικό πνεύμα και συλλογική προσπάθεια, τόσο από την πλευρά του πληρώματος, όσο και από τους συμμετέχοντες.

Όταν λοιπόν οι δείκτες έδειχναν 6.30, ήμασταν ήδη έτοιμοι να αφήσουμε την ηλιόλουστη μέρα που είχε ανατείλει και να βυθιστούμε στο σκοτεινό βασίλειο του Ποσειδώνα! Ξεκινήσαμε από τα 35m παρέα με αρκετούς whitetip που ερχόντουσαν να μας συναντήσουν από την αντίθετη κατεύθυνση. Στιγμιαία νόμιζες ότι θα έπρεπε να παραμερίσεις για να περάσουν, αλλά τελικά το άρωμά μας τους απομάκρυνε, πριν καλά-καλά προλάβουμε να τους αποθανατίσουμε.

Η ώρα κυλάει τόσο γρήγορα όταν έχεις τόσο «ευχάριστη» παρέα, που δεν καταλάβαμε για πότε είχαμε καλύψει το πρώτο μισάωρο της πρωινής μας κατάδυσης. Είχαμε ήδη φτάσει στο ξέφωτο του υφάλου, που αποκαλείται «whitetipavenue». Έμοιαζε πράγματι με λεωφόρο, όπου συναντά κανείς πολλούς μικρούς καρχαρίες να ξεκουράζονται ή να περιμένουν υπομονετικά τη λεία τους. Δεν είχαμε νοιώσει ποτέ στο παρελθόν τέτοια συγκίνηση βρισκόμενοι σε οποιαδήποτε άλλη λεωφόρο.

Ένας μεγαλόσωμος leopard που πέρασε ξαφνικά από μπροστά μας, μας έκανε να συνέλθουμε από τον λήθαργο. Στην προσπάθεια μας να τον αποθανατίσουμε, έκπληκτοι διαπιστώσαμε ότι ακριβώς από πίσω μας είχε μαζευτεί ένα πολυάριθμο γκρουπ από barracuda. Οι χρόνοι στα computer μας ήταν αρκετά πιεσμένοι, για να μας επιτρέψουν περαιτέρω παραμονή, οπότε αφήσαμε το κοπάδι να συνεχίσει το ταξίδι του και μπήκαμε στη φάση της αποσυμπίεσης.

Εκεί μας περίμενε η δεύτερη έκπληξη της ημέρας, δυστυχώς δυσάρεστη αυτή τη φορά! Δύο εκκωφαντικοί ήχοι, με διαφορά δύο λεπτών μεταξύ τους, ήρθαν να ταράξουν την πρωινή μας ηρεμία. Την απορία μας, ικανοποίησε γρήγορα ο Tom, δείχνοντάς μας ότι επρόκειτο για δυναμίτες. Αν νομίζετε ότι στο να καταστρέφουμε το περιβάλλον μας παντοιοτρόπως, έχουμε αποκλειστικότητες, κάνετε λάθος. Καθώς το ψάρεμα δεν επιτρέπετε στις περισσότερες περιοχές, οι ντόπιοι δίνουν τις λύσεις τους αδιαφορώντας για το πόσο επιζήμιες είναι αυτές για το περιβάλλον!!! Η κυβέρνηση μη επεμβαίνοντας δραστικά, συμβάλλει στη διατήρηση και διαιώνιση του προβλήματος.

SIPADANCavern

DSC08419

Ξεκινήσαμε οι δυο μας με τον Tom, χωριστά από το υπόλοιπο γκρουπ, για να επισκεφτούμε την σπηλιά, «τον διαβόητο υγρό τάφο των χελωνών»… Στην είσοδο υπήρχαν προειδοποιητικές πινακίδες, που απέτρεπαν τους δύτες από περαιτέρω διείσδυση. Ξεπερνώντας τις προειδοποιήσεις και διεισδύοντας μερικά μέτρα, κοιτώντας προς τα πίσω, η θέα παρέπεμπε σε σκηνικό του Χίτσκοκ.

Δυστυχώς όμως, μπαίνοντας για τα καλά στη ζώνη του λυκόφωτος, οι κλειστοφοβικές μου ανασφάλειες γρήγορα άγγιξαν τα όρια του πανικού και με εμπόδισαν να συνεχίσω. Παραχώρησα ιπποτικά τον φακό μου στο Βασίλη και αποσύρθηκα προς την έξοδο, όπου συνάντησα το υπόλοιπο γκρουπ. Κοίταξα για τελευταία φορά τους δύο τολμηρούς, των οποίων οι σκιερές σιλουέτες έσβηναν στο βάθος της σπηλιάς και συνέχισα.

Γρήγορα βρεθήκαμε στο dropoff του ύφαλου όπου γινόταν πραγματικό πανηγύρι από jackfish. Χωρίς αναστολές γίναμε μέρος της φιέστας. Είναι συγκλονιστικό να είσαι στο κέντρο ενός τεράστιου κύκλου ψαριών, που γυρνάει ασταμάτητα γύρω σου. Κάθε φορά που ξεγλιστρούσε το μάτι από το πλήθος, έπεφτε πάνω σε κάποια χελώνα που κολυμπούσε ανέμελα δίπλα μας ή σε κάποιον whitetip που περνούσε από κάτω μας, αδιαφορώντας πλήρως για το πανηγύρι δυτών και ψαριών που γινόταν από πάνω του. Χωρίς φωτογραφική στα χέρια είχα όλη την πολυτέλεια να απολαύσω κάθε λεπτομέρεια του φοβερού αυτού βιότοπου.

Στην στάση της αποσυμπίεσης βρεθήκαμε με τον Tom και το Βασίλη, οι οποίοι είχαν ολοκληρώσει επιτυχώς την εξερεύνηση των δύο σκοτεινών αιθουσών της σπηλιάς. Έχοντας βιώσει κάτι τόσο μοναδικό, ο Βασίλης περιέγραφε τα συναισθήματα που βίωσε στη θέα του περίεργου αυτού νεκροταφείου. Υπήρχαν υπολείμματα νεκρών ζώων διατηρημένα σε άριστη κατάσταση, παρά τις δεδομένες περιβαλλοντικές συνθήκες. Εκστασιασμένος στην εικόνα που παραθύρου της δεύτερης αίθουσας που έβλεπε στον ωκεανό, το φως που έμπαινε έμοιαζε το μοναδικό φως ελπίδας που υπήρχε στο απόλυτο σκοτάδι της σπηλιάς…η ελπίδα που είναι τόσο σημαντική, όχι μόνο για τον υδάτινο κόσμο, αλλά για ολόκληρο τον πλανήτη που τελευταία αποδεικνύεται πιο ευάλωτος απ’ ότι κάποιοι έχουν εκτιμήσει.

SIPADAN –Hanging Garden

DSC08590

Η τελευταία κατάδυση του liveaboard, που έφτασε σε διάρκεια τη μία ώρα. Την παράσταση έκλεψε ένας leopard, που πετύχαμε να ξεκουράζεται σε μια σπηλιά. Φαινόταν ιδιαίτερα επιφυλακτικός όσο οι αποστάσεις μας μειώνονταν. Συχνά η αδρεναλίνη μας άγγιζε κόκκινα καθώς μας προσπερνούσαν καρχαρίες, που χάνονταν βιαστικά στα σκούρα νερά του Ινδικού. Εντυπωσιακή ήταν και η παρουσία των gorgonians, που φιλοξενούσαν μεγάλη ποικιλία ψαριών. Η γοητεία του υφάλου δεν είχε όρια, αλλά η ώρα του αποχαιρετισμού είχε φτάσει. Ιδιαίτερα συγκινημένοι αποχαιρετήσαμε τα μέλη του πληρώματος και το υπόλοιπο γκρουπ. Συνήθως μετά από κάθε ταξίδι οι αντζέτες εμπλουτίζονται με νέα τηλέφωνα και email, καθώς και υποσχέσεις για μελλοντικές συναντήσεις σε κάποιο άλλο σημείο της υδρογείου. Είναι αλήθεια παρήγορο να συναντάς ομοϊδεάτες στην τρέλα σου με τους οποίους μοιράζεσαι διαφορετικές κουλτούρες.

(συνέχεια την επόμενη εβδομάδα)

Άρθρο από: Κατερίνα Κανελλοπούλου

Φωτογραφίες από: Βασίλη Αθανασίου