Το μαγικό άγγιγμα του Sipadan… (Μέρος 2ο)

KAPALAI RESORT

Νυχτερινή

DSC08522

Ένα ταχύπλοο μας μετέφερε από το liveaboard στο resort. Μετά από ένα μισάωρο ταξίδι αντικρίσαμε 30 ξύλινες κατοικίες κυριολεκτικά «σπαρμένες» πάνω στο νερό…σε κάποιο σημείο του Ινδικού!!! Εκεί θα μέναμε τις επόμενες μέρες, πηγαίνοντας για καταδύσεις καθημερινά στο Sipadan ή στο Mabul.

Επιπλέον είχαμε τη δυνατότητα να καταδυθούμε, όσες φορές θέλαμε γύρω από το resort. Εκτός από καταδύσεις υπήρχε η εναλλακτική του snorkeling, καθώς και να κάνει κάποιος ποδήλατο, canoe, να ξοδέψει χρόνο στην αίθουσα με τα παιχνίδια, να κάνει έναν απογευματινό περίπατο ανάμεσα στα σπιτάκια ή απλά να χαζέψει τους αστακούς που στριφογυρνούσαν στην πισίνα και το ατελείωτο κυνηγητό των ψαριών. Και φυσικά μπορούσε κάποιος απλά να ατενίσει το απέραντο γαλάζιο, προσπαθώντας να δημιουργήσει μνήμες που θα χρησιμοποιήσει σαν ασπίδες αργότερα, στη φρίκη της πόλης…

Η υποδοχή ήταν πολύ θερμή. Τα καλά λόγια του Τοm για τις καταδυτικές μας ικανότητες, μας γλίτωσαν από τη δοκιμαστική βουτιά. Έτσι μετά το συμπλήρωμα των απαραίτητων εντύπων, μας ξενάγησαν στο καταδυτικό κέντρο, εξηγώντας μας πως λειτουργούσε. Η οργάνωσή τους ήταν πραγματικά άψογη. Υπήρχε προσωπικό που επέβλεπε τους καταδυτικούς εξοπλισμούς, οπότε δεν χρειαζόταν κανείς να κουβαλάει τίποτα στο δωμάτιο του. Υπήρχε η δυνατότητα να έχεις μπουκάλι μέχρι τις 9 το βράδυ και το μόνο που έπρεπε κάποιος να κάνει ήταν να αναγράφει το όνομά του στους πίνακες, ώστε να ξέρουν ποιος έλειπε. Με την πάροδο των ημερών διαπιστώσαμε ότι το σύστημά τους λειτουργούσε υποδειγματικά!!!

Οι δείκτες των ρολογιών έδειχναν 18.30! Έξω ήταν ήδη νύχτα, και εμείς έτοιμοι στην αποβάθρα για την νυχτερινή μας. Ήταν πραγματικά εντυπωσιακή η συγκέντρωση ψαριών γύρω από την αποβάθρα. Παρά το ότι μείναμε σε πολύ ρηχά νερά, ο βυθός ήταν γενναιόδωρος μαζί μας…Σμέρνες, γαρίδες, όστρακα, καβούρια, ζαργάνες, σαλάχια, μερικά από τα είδη που πλαισίωναν το νυχτερινό σκηνικό. Ο Βασίλης προσπάθησε να αποθανατίσει τους νυχτερινούς πρωταγωνιστές με ένα housing που του έλειπε η camera!!!! Συνέβη και αυτό, για να έχουμε να θυμόμαστε!

SIPADAN & ΚAPALAIRESORT

DSC07127

Oι περισσότερες καταδύσεις της ημέρας έλαβαν χώρα πάλι σε διάφορα σημεία του Sipadan. Πέρα από τον υδάτινο κόσμο, κάτι που είναι εξαιρετικά εντυπωσιακό σε κάθε ταξίδι είναι το ανθρώπινο στοιχείο και ιδιαίτερα οι επαφές με τους ντόπιους.

Σταθήκαμε αρκετά τυχεροί έχοντας μαζί μας σαν divemaster την Jinky, η οποία ήταν πολύ έμπειρη και πρόθυμη ταυτόχρονα να μοιραστεί την εμπειρία της. Αφενός, μας βοήθησε να μάθουμε να αναγνωρίζουμε πολλά μικροσκοπικά είδη, που θα ήταν αδύνατο να τα εντοπίσουμε χωρίς τη βοήθεια της. Και αφετέρου μάθαμε αρκετά για τη ζωή των ντόπιων.

Η Jinky, εξαιτίας της δουλειάς της, αναγκάζεται να ζει χωρίς την κόρη της, η οποία μένει με τη θεία της σε άλλο νησί που απέχει με ταχύπλοο σχεδόν μία ώρα. Οπότε είναι υποχρεωμένη να βλέπει το παιδί της σε αραιά χρονικά διαστήματα. Τα ημερομίσθια είναι χαμηλά και αναγκάζονται να δουλεύουν και οι δύο. Ο άντρας της ασχολείται στο resort σαν εργολάβος, ο οποίος χτίζει τις νέες κατοικίες. Η ζωή τους, όπως και των άλλων ντόπιων δεν είναι εύκολη και στηρίζονται πολύ στον τουρισμό. Πέρα από τους αμέτρητους Κινέζους και Γιαπωνέζους που συρρέουν στο νησί, υπάρχει και μεγάλη προσέλευση από Τούρκους, καθώς υπάρχει πρακτορείο τους στην Κωνσταντινούπολη. Από Ελλάδα, τουλάχιστον εκείνη, δεν είχε ξανασυναντήσει γκρουπ ή μεμονωμένα άτομα. Εντυπωσιακό της φαινόταν ότι πολλοί ταξιδεύουν μόνοι τους, καθώς εκείνη δεν έχει φύγει ποτέ από το νησί της, παρά τις προτάσεις που τις είχαν γίνει από πλούσιους κυρίως πελάτες στο παρελθόν, ιδιαίτερα τότε που, όπως κρυφογελώντας είπε, ήταν πιο νέα!

Αυτό που μας εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ένα ζευγάρι ηλικιωμένων Γιαπωνέζων που μας γνώρισε, οι οποίοι παρά το προχωρημένο της ηλικίας τους βίωναν εμπειρίες που θα ζήλευαν πολλοί έφηβοι. Ακολουθούσαν και οι δύο το ημερήσιο πρόγραμμα των 4 καταδύσεων, κουβαλώντας μια τεράστια camera προκειμένου να καταγράψουν τον θαυμαστό κόσμο του οποίου γινόντουσαν θεατές.

Με την Jinky μοιραστήκαμε την τελευταία κατάδυση της ημέρας που έγινε στο resort. Οι τρεις μας βιώσαμε μια εκπληκτική εμπειρία βλέποντας δύο μανταρίνους να βγαίνουν στιγμιαία από την τρύπα που μοιράζονταν, να ερωτοτροπούν μεταξύ τους και να εξαφανίζονται σε χρόνους εκπληκτικούς. Πιστεύοντας ότι ήταν μια παράσταση που ελάχιστοι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη είχαν την ευκαιρία να βιώσουν, αισθανθήκαμε ιδιαίτερα περήφανοι και τυχεροί!!!

Λίγο πιο μακριά, στο κουβάρι μιας ξύλινης καλύβας είχαν βρει καταφύγιο πολλά παράξενα στοιχεία του υδροβιότοπου. Δυο βατραχόψαρα, καλά καμουφλαρισμένα, παρέμεναν ακίνητα παρά τα φλας που άστραφταν γύρω τους. Μια αράχνη σκαρφαλωμένη στη ράχη του ενός, το διέσχιζε από άκρη σ’ άκρη.

Επιπλέον, συναντήσαμε μία ghostshrimp,που μας εντυπωσίασε με τον αέρινο σκελετό της. Ήταν τόσο διάφανη, που νόμιζες ότι θα διαλυθεί με την παραμικρή κίνηση. Εξίσου αξιόλογο ήταν το μάτι ενός crocodilefish, το οποίο προσέξαμε πρώτη φορά από τόσο κοντινή απόσταση. Το μισό μοιάζει να είναι καλυμμένο με σχέδιο που παραπέμπει στις «χέννες» που κάνουν στο Μαρόκο…πραγματικό έργο τέχνης!!! που θα ζήλευε ακόμη και ο Dali, καθώς αποπνέει την ίδια ψυχεδέλεια με αυτή που συναντά κανείς σε πολλά από τα έργα του.

SIPADAN – South Point

DSC08288

Σε αντίθεση με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος που ήταν πολύ υψηλή, της θάλασσας, λόγω των ρευμάτων, ήταν χαμηλή. Ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί για το southpoint που βρισκόταν στο πίσω μέρος του νησιού. Ήμασταν περίπου στα 17m όταν συναντηθήκαμε με πολυπληθή γκρουπάκια από whitetipsharks, που ήταν συγκεντρωμένοι στα κοράλλια. Πλησιάζοντας για να τους αποθανατίσουμε, εγκατέλειψαν την ανεμελιά τους και με καχυποψία στο βλέμμα τους, άρχισαν να κολυμπάνε ανάμεσα μας σε απόσταση αναπνοής!

Τα συναισθήματα μας κυμαίνονταν από την αμηχανία μέχρι το δέος. Η επόμενη αίσθηση που ξύπνησε ήταν η αφή, θέλοντας να γίνει μέρος της fiestas…επιθυμία που φυσικά έμεινε ανικανοποίητη! Ένας επιβλητικός σφυροκέφαλος, θέλοντας να ικανοποιήσει την περιέργεια του κολυμπούσε νωχελικά γύρω μας. Με την μοναδικότητα που τον χαρακτηρίζει, έβαλε και αυτός τη σφραγίδα του στο βιβλίο των αναμνήσεων μας!!!

Εξίσου εντυπωσιακή με την πρωινή κατάδυση ήταν και αυτή που κάναμε με την Jinky, στη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος, στο resort. Εξέχουσα θέση στο logbook των αναμνήσεων κέρδισε μια μικροσκοπική σουπιά, που με το ζόρι ξεπερνούσε τον ένα πόντο μήκος.

Ένα πολυπληθές γκρουπ από παπαγαλόψαρα μας συντρόφευε σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της κατάδυσης. Η νωχελικότητά τους ξεπερνούσε κάθε λογική ζωντανού οργανισμού. Στο παιχνίδι των εντυπώσεων μπήκε και ένα χταπόδι, μεγέθους μεγάλης κατσαρόλας, που έμπαινε και έβγαινε από το θαλάμι του με χαρακτηριστική άνεση. Το μόνο που φανέρωνε ότι δεν αδιαφορούσε πλήρως για τη επίμονη παρουσία μας, ήταν η ποικιλία των χρωμάτων με την οποία κάλυπτε το σώμα του.

Η εναλλαγή των εικόνων ήταν μοναδική, όμως ο χρόνος ήταν ανυπέρβλητος ανταγωνιστής. Τα computer ήταν πολύ πιεσμένα και μας κρατούσαν αυστηρά πάνω από τα 10m. Παρ΄ όλα ταύτα, ο ύφαλος και σε αυτά τα μέτρα, έμοιαζε με ένα ατελείωτο ενυδρείο, που σου προσφέρει υπέροχα πλάσματα να δεις. Πολλά τα δεδομένα και η μνήμη φάνταζε σαν pc που χρειαζόταν αναβάθμιση…Η ώρα που είχαμε στην διάθεση μας εξαντλήθηκε απελπιστικά γρήγορα και η ώρα του αποχαιρετισμού με τον υδάτινο κόσμο είχε φτάσει…

Η επόμενη μέρα μας βρήκε χαλαρούς στο resort, να τακτοποιούμε βαλίτσες, λογαριασμούς και λοιπές εκκρεμότητες, καθώς η μεθεπόμενη μέρα μας επιφύλασσε 4 πτήσεις επιστροφής. Τις διαδικασίες τακτοποίησης, γλύκαινε η θέα του μπαλκονιού μας…ο ωκεανός απλωνόταν στα πόδια μας και το μάτι σταματούσε στο άπειρο…Εκεί οπού όλα αρχίζουν και όλα τελειώνουν!!!

Άρθρο από: Κατερίνα Κανελλοπούλου

Φωτογραφίες από: Βασίλη Αθανασίου