Hovering: Kάτι παραπάνω από μία άσκηση του Open Water Diver

The Deep Blue(s) of our Ocean…

Με τις εβδομάδες να περνούν, σκέφτομαι πως ο χειμώνας φτάνει όλο και πιο κοντά στο τέλος του. Και αναρωτιέμαι, η άνοιξη θα μας βρει κι αυτή κλεισμένους στο σπίτι; Πότε θα είμαστε ξανά όλοι μαζί στο σκάφος, πότε θα πέσουμε κάτω από το νερό, πότε θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε;Ένα από τα πράγματα που με είχαν συναρπάσει στις καταδύσεις από την πρώτη σχεδόν στιγμή ήταν η αβίαστη, σχεδόν ρευστή κίνηση των δυτών. Αλήθεια, πάντα δεν μας συνεπαίρνει να κοιτάζουμε τους δύτες σε ταινίες και ντοκιμαντέρ -ή ακόμα και τους έμπειρους εκπαιδευτές μας- να κάνουν το τέλειο hovering, εντελώς ακίνητοι σε όποιο σημείο θέλουν να χαζέψουν κάτι, όταν κάνουν στάση ασφαλείας πριν βγουν στην επιφάνεια ή για να τραβήξουν την τέλεια φωτογραφία; Όλοι μας δεν θα θέλαμε να το πετύχουμε αυτό κάποια μέρα;

Κρίνοντας από τον εαυτό μου και από τους δύτες που γνωρίζω, θα μπορούσα να συμπεράνω πως για τους περισσότερους από εμάς που αγαπάμε πραγματικά την κατάδυση, η τελειοποίηση της πλευστότητας ώστε να κινούμαστε στο νερό εύκολα και ευέλικτα, είναι απόλυτος στόχος! Είναι αυτό που μας κάνει να διαχωρίζουμε τον έμπειρο πλέον εαυτό μας από τα πρώτα μας βήματα στο βυθό, που μας κάνει να απολαμβάνουμε περισσότερο μία βουτιά και μας αφήνει με την αίσθηση πως τελικά ο βυθός μπορεί να μην είναι το φυσικό μας περιβάλλον, νιώθουμε όμως σαν να είναι.

Μιλώντας όμως για φυσικό περιβάλλον, πόσο συχνά σκεφτόμαστε –ή έχουμε συνειδητοποιήσει- πως η καλή πλευστότητα είναι το πρώτο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε όχι μόνο για να βελτιωθούμε εμείς οι ίδιοι ως δύτες αλλά και για να ωφελήσουμε τη θαλάσσια ζωή; Αν αναρωτιέστε πώς, η απάντηση είναι απλή: με λιγότερες και ελεγχόμενες κινήσεις, αποφεύγουμε εύκολα να χτυπήσουμε, αγγίξουμε ή παρασύρουμε κοράλλια, φυτά και άλλους οργανισμούς που ζουν στον πυθμένα ή τα βράχια καθώς κολυμπάμε, τις στιγμές που η προσοχή μας βρίσκεται σε κάτι που θέλουμε να φωτογραφήσουμε ή σε μία ελεγχόμενη κάθοδο.

Είμαι σίγουρη πως πολλοί θα σκέφτεστε ήδη το επόμενο πράγμα που θα κάνετε γυρνώντας πίσω στο νερό: να επικεντρωθούμε στην πλευστότητα μας. Για όσους αμφιβάλλουν από την άλλη ή παραμένουν σκεπτικοί για τη χρησιμότητα μίας τέτοιας δεξιότητας, τα νούμερα μιλούν από μόνα τους: μία μικρή έρευνα για το θέμα μου αποκάλυψε πως σύμφωνα με τη DAN (Divers Alert Network), η έλλειψη σωστής πλευστότητας είναι ένα από τα πέντε συχνότερα και σημαντικότερα προβλήματα ανάμεσα στους δύτες (!), άρα μάλλον πολλοί από εμάς το έχουμε χωρίς να το συνειδητοποιούμε; Τα οφέλη για το θαλάσσιο περιβάλλον έρχονται κι αυτά παράλληλα, με την πλευστότητα να θεωρείται το πρώτο και σημαντικότερο βήμα στην αλλαγή της καταδυτικής μας συμπεριφοράς υιοθετώντας πιο βιώσιμες συνήθειες .

Αν πάλι το μόνο σας πρόβλημα είναι το πώς –γιατί καλή η θεωρία αλλά όλα φαίνονται στην πράξη- δεν έχω παρά να πω πως για μένα, μία από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα για να καταλάβω καλύτερα την κίνησή μου μέσα στη θάλασσα ήταν η ειδικότητα βελτιστοποίησης της πλευστότητας – Peak Performance Buoyancy που με βοήθησε να κατανοήσω καλύτερα την κατανομή του εξοπλισμού και των βαρών και να αλλάξω μικρές συνήθειες που τελικά έκαναν μεγάλη διαφορά στην απόδοσή μου. Σίγουρα καλή ιδέα για όσους θέλουν να δουν πρόοδο με όταν επιστρέψουν στο νερό μετά το lockdown.

Μετά από τόση νοερή περιπλάνηση στο βυθό, είμαι σίγουρη πως ανυπομονείτε όσο κι εγώ για την επόμενη βουτιά! Οπότε ας συμφωνήσουμε, επιστρέφοντας στη θάλασσα μετά από αυτή τη μεγάλη αποχή, μία από τις πολλές υποβρύχιες περιπλανήσεις που μας περιμένουν να την αφιερώσουμε στην πλευστότητα. Για το δικό μας καλό αλλά και για τη θάλασσα. 

Τα λέμε σύντομα, έξω ή μέσα στο νερό!

Άρθρο από: Κατερίνα Κακαβίτσα